Courtesy Clubreis Van 22-30 juni 2008 maak ik een Courtesy Clubreis naar een prachtig stukje Caribbean: St. Maarten, Saba, Anguilla en St. Barths. Via deze site zal ik geinteresseerden op de hoogte houden van mijn dagelijks programma. Wilt u ergens op reageren dan hoeft u alleen maar op de button bovenaan deze pagina te klikken. Eventuele vragen zal ik zo snel mogelijk beantwoorden, commentaar is heel welkom! De eerste dag: zondag 22 juni 2008 Even na half zeven gaat de wekker af. Ik blijf nog even liggen en val in slaap totdat Guus me opnieuw wakker maakt. Het loopt al tegen zevenen, dus de hoogste tijd. Het is zoals altijd weer een gehaast van jewelste, ontbijten, de laatste dingen pakken, controleren of ik alles bij me heb, afscheid van Daphne nemen. Yannick en Guus brengen me naar het station in Roermond, het is al half negen geweest als we thuis wegrijden. Er is gelukkig weinig verkeer, al zijn de "beruchte" tunnels dit weekend weer afgesloten. De trein vertrekt precies op tijd (09:58), ik kan nu blijven zitten tot Utrecht, vandaaruit de snelbus naar Schiphol. Als alles zo blijft lopen ben ik lekker op tijd. Het afscheid deed wel even pijn en een traantje kon ik niet onderdrukken. Guus gaat voor de eerste keer niet mee, zijn gezondheid laat het niet toe en de artsen hebben het verboden. Ook heeft hij nog een belangrijk onderzoek in het Catharina-ziekenhuis in Eindhoven. De uitslag is dan op 10 juli, dan ben ik al weer lang terug. We vertrouwen er maar op dat we dan eindelijk iets positiefs te horen krijgen. De diplomauitreiking van Yannicks VWO is a.s. donderdag. Daphne zal me dan vervangen en foto's maken zodat ik toch ook daaraan een herinnering heb. Zij heeft zelf ook nog eens de hele week proefwerkweek, maar ze kan het en Guus zal haar nog helpen waar nodig. Yannick is morgen (23 juni) jarig, alweer negentien. Wat gaat de tijd toch snel. Hij kan hier lezen dat zijn kado in het tuinhuisje staat! Aan mijn nieuw laptopje moet ik nog wennen. Het is wel een erg handig ding van klein formaat, maar alles zit erop en eraan. Zo kan ik o.a. per msn contact houden met het thuisfront en online wat werken. De trein zit bomvol, wat er aan de hand is, weet ik ook niet. Zo vroeg op een zondag en zo vol. Op tijd kom ik in Utrecht aan, hier heb ik precies acht minuten om over te stappen naar de snelbus. Het is een bus van Connexion, gewoon een lijnbus, helemaal niet ingericht voor het vervoer van bagage. Wat dom, heel wat mensen zullen op deze service behoorlijk afknappen. Plaats voor de bagage is er nauwelijks, gelukkig dat iemand zo galant is om me te helpen bij het in- en uitstappen. Maar goed dat ik zoiets zelf ook meemaak, dit kun je oudere klanten echt niet aandoen. Vreemd dat ik daar niet eerder commentaar over heb ontvangen. Op Schiphol word ik verwelkomd door de TUI-staf: Petra, Sandra en Jantien. Het inchecken gaat snel, veel handjes geven aan oude bekenden en enkele (voor mij) nieuwe collega's. Ik praat even wat langer met Saskia Wink, de voorzitster van de ITAC en ga dan met Piet en Marjan van reisburo Wijkersloot een kopje koffie drinken. Het is nu twintig over een en we zitten op de plaats waar we gaan boarden. Het vliegtuig (ArkeFly OR 363) is er nog niet, maar alles schijnt op tijd te zijn. Mijn volgende bericht komt dan vanaf St. Maarten. Landing op St. Maarten en een rondgang door ons hotel:   Om 13 minuten over vijf scheren we over Maho Beach en landen op het kleine vliegveld van St. Maarten, Juliana Airport. De vlucht is precies volgens schema verlopen, hulde aan ArkeFly! Ik zat op de 9de rij, Comfort Class. Tijdens de vlucht werd er twee maal een maaltijd geserveerd, eerst een menu met gebakken aardappelblokjes, spinazie en kip in tomatensaus en later een lekkere pasta. Ik heb het me in ieder geval goed laten smaken! Ook drankjes werden regelmatig geserveerd, over het algemeen vond ik de service verrassend goed. De afhandeling op het vliegveld gaat snel en professioneel, iedereen spreekt Engels. De transfer naar het hotel gaat per bus: twee minuten! Het inchecken bij Sonesta Maho Beach gaat rustig en ik ben nu - het is bijna 7 uur 's avonds - op mijn kamer. Ook hier is niks aan te merken, het is niet luxe maar wel ruim met een nette badkamer en een kitchenette. Het uitzicht is mooi, over het zwembad en het strand waar dadelijk een barbecue gehouden gaat worden, de voorbereidingen kan ik al zien. De landingsbaan van Juliana Airport ligt vlakbij en het is een prachtig gezicht om zo vlakbij vliegtuigen te zien landen. Helemaal niet storend, gewoon leuk. Ik heb al naar huis gebeld om te vertellen dat alles goed verlopen is en ik heb Yannick gefeliciteerd met zijn verjaardag. De mobiele telefoon werkt in ieder geval uitstekend, de kwaliteit van een gesprek naar Nederland is zelfs beter dan een gesprek binnen Nederland. Ik heb me nu een kopje koffie gemaakt (alles stond netjes klaar) dat ik zo lekker op mijn balkon ga opdrinken. De ligging van ons hotel: De barbecue op het strand was geweldig. Er was een barbecue-buffet met steakjes en shrimps, groentenmousse (een soort koude schotel) en fruit in gelatine. Het geheel werd opgeluisterd door een orkestje met voornamelijk reggae muziek. Ik zat aan tafel met Piet en Marjan van Wijkersloot, Margareth Rood van Opmeer, Jelly van der Meer en Gerrit Slot van de Raad van Bestuur van TUI Nederland. Wat een aangename, gezellige man waarmee je gewone gesprekken over gewone dingen kunt voeren. Het was een hele leuke avond met lekker eten en drinken (en veel wind) op een unieke lokatie vlak langs de landingsbaan. Om half elf was ik weer terug op mijn airconditioned kamer waar ik lekker op het balkon een kopje thee heb gedronken. Veel mensen hebben belangstellend geinformeerd naar Guus en regelmatig kreeg ik een hart onder de riem gestoken. De eerste, lange dag gaat ten einde. Ik ben best wel moe en zal dan waarschijnlijk ook wel heerlijk slapen. De tweede dag: maandag 23 juni 2008 Het is al weer vroeg dag, de nacht was rustig en ik heb goed geslapen. De wekker staat op zeven uur, maar om zes uur was ik al wakker en heb meteen naar huis gebeld. Gelukkig is daar alles goed, Yannick is vanaf vandaag geen achttien meer. Vanaf zeven uur kunnen we ontbijten, daarna begint het zakelijk gedeelte waarover ik uiteraard niet zal uitweiden. Na de lunch gaan we dan beginnen met de eerste sightseeing: bustocht over het eiland. Overigens is op mijn kamer geen WiFi, wel een normale breedband internet aansluiting. Het ontbijt was een gevarieerd buffet met warme en koude gerechten. Hierna kwam het zakelijk gedeelte in de conferentiezaal. Dit keer heb ik me extra geconcentreerd nu Guus er niet bij is. De notitieblok raakt al aardig vol, ik heb er een lamme hand van....Na terugkeer zal ik alles met hem bespreken, zoals altijd zullen we ook dan weer overwegend op dezelfde lijn zitten wat betreft onze ideeen over de toekomst van het reiswezen. De lunch is een heerlijk, uitgebreid buffet met alles wat je in zo'n hotel zou verwachten, van pasta's tot zalm, van soep tot biefstukjes, salades tot fruit etc. Ik deel de tafel met o.a. Roeland van den Oever en partner Willem, Titia Voute (de partner van Steven van der Heijden, CEO van TUI Nederland) en wat later Steven zelf ook. Het is een gezellige tafel en we hebben leuke gesprekken. Vanmiddag gaan we dan aan het toeristisch gedeelte beginnen. Ook nu zal ik weer volop notities maken zodat ik in een later stadium uitgebreid alles kan vertellen. Met twee bussen vertrekken we voor een tocht over het 87 km2 grote eiland waar op dit moment tegen de 100.000 mensen wonen en logeren De eerste bewoners waren de Arawak-indianen die uit Zuid Amerika waren gekomen. In 1493 zette Columbus bij zijn tweede reis hier voet aan wal en werd het eiland Spaans gebied. In 1631 werd de eerste Nederlandse kolonie gesticht nadat een aantal jaren eerder Franse kolonisten waren begonnen met tabaksplantages. In 1648 werd het eiland gesplitst in een Frans en een Nederlands deel. Daarna gebeurt er nog heel wat, ook de Britten nemen het hele eiland een tijdje in bezit. Jammer dat vandaag de weergoden ons niet goed gezind zijn, het regent. We rijden eerst naar de hoofdstad van het Nederlands gedeelte: Philipsburg, in 1763 gesticht door John Philips die kapitein was op een Nederlands schip. Er zijn twee hoofdstraten, Front Street en Back Street met een groot aantal duty-free winkeltjes, de eerste wat luxer en de tweede wat goedkoper. Vooral electronica, horloges en juwelen schijnen hier veel goedkoper te zijn dan in Nederland, gesproken wordt over ongeveer de helft. Het markantste gebouw van de stad is het Court House met een houten ananas op het dak. In de haven leggen regelmatig cruiseschepen aan met overwegend Amerikaanse toeristen waardoor de stad dan een extra levendige sfeer uitademt, de middenstand vaart er wel bij. Het schijnt dat het aantal cruisepassagiers de miljoen per jaar al heeft overschreden, zet dat eens af tegen de ca. 18000 inwoners van het stadje en de omgeving. De huisjes zijn kleurrijk al lijkt een opknapbeurt geen overbodige luxe. We rijden vervolgens naar de hoofdstad Marigot (betekent moerasland) van het Franse gedeelte met de hoofdstraat Rue de la Republique. De prijzen in de winkels (vooral parfum en cosmetica), restaurants e.d. zijn hier in euros, overigens kun je op het Nederlandse deel het beste met USDollars betalen. Er is een Caribische markt en op woensdag en zaterdag een groente-, vis- en fruitmarkt. Op een heuvel achter de haven (veerboten naar o.a. St. Barths en Aguila) ligt Fort Louis, gebouwd door Lodewijk XVI. Het stadje heeft nog geen 6000 inwoners en was vroeger een vissersdorp. We rijden door naar Orient Beach (Saint Tropez van de Caribbean), het beroemdste strand van St. Maarten met vijf gedeeltes (the five stars of Orient Bay), waarvan enkele naaktstranden. De 5 stars zijn: Coco Beach, Waikiki, Bikini Beach, Kakao en Kontiki. Orient Beach is een van de 36 stranden van het eiland en is ruim 3 kilometer lang met fijn, wit zand. We stappen uit maar moeten schuilen onder een afdak. Het is hier verschrikkelijk druk en op het strand lig je echt hutje aan mutje. Er zijn tientallen restaurants en bars en ook een groot aantal boutiekjes en winkeltjes. Watersporten worden hier in alle vormen aangeboden: parasailing, snorkelen, waterskien, zeilen etc. Voor de kust ligt een reef die de golfslag tegen houdt, het hele gebied is hier een onderwater-natuurpark en het schijnt ongelooflijk mooi te zijn voor snorkelaars. Aan de zuidkant ligt de Orient Club, de beroemdste nudistenclub ter wereld. Na een kwartiertje vertrekken de bussen dan weer terug naar het hotel. Het is jammer van de regen, zo krijg je toch niet zo'n goed beeld van alles. Het ziet er nu allemaal extra verwaarloosd uit. In 1995 heeft een orkaan nogal wat schade aangericht en op veel plaatsen is de boel nog steeds niet opgeruimd. Ik ga na terugkeer bij het hotel nog even naar Maho Beach om wat foto's te schieten, de vliegtuigen suizen hier op een meter of zeven van me voorbij. Nu snel omkleden voor het diner in het Holland House Beach Hotel in Philipsburg waar we per bus naar toe zullen gaan. De avond was gezellig maar niet spectaculair. Holland House Beach Hotel, Philipsburg: De derde dag: dinsdag 24 juni 2008 Het is weer vroeg dag. Om kwart over zes zet ik de televisie aan en kijk naar het wereldnieuws op CNN. Je krijgt hier verder helemaal niets mee van wat er zo gebeurt. Vanaf zeven uur kunnen we ontbijten, om acht uur vetrekt de bus naar de haven voor de overtocht naar Saba, het kleinste eiland van de Bovenwindse Eilanden met als bijnaam The Unspoiled Queen. We varen met een speciaal gecharterde boot (een soort raceboot) in anderhalf uur naar Saba. Veel mensen van onze groep worden ziek en moeten overgeven. Vanaf ver zie je het eiland al liggen, een groene kegel die uit zee oprijst tot een hoogte van bijna 900 meter met als hoogste punt de Mount Scenery. Dit is dan tevens het hoogste punt van Nederland. Nadat we afgemeerd hebben, maken we een tocht met minibusjes over dit 12 km2 grote eiland met ca. 1600 inwoners waaronder ruim 1000 ambtenaren. Er wordt regelmatig gepauzeerd en we hebben gelegenheid om foto's te maken. Het is een ongelooflijk eiland, niet alleen met een schitterende flora en fauna, maar gewoon in alle opzichten. Alles is hier aanwezig, zelfs een medische universiteit in de hoofdstad The Bottom. Wat direct opvalt is dat hier iedereen Nederlands spreekt, dit in tegenstelling tot St. Maarten waar de voertaal Engels is al schijnt er op school wel Nederlandse les gegeven te worden. Saba heeft echt mijn hart gestolen, iedereen is supervriendelijk en behulpzaam. Het eiland is ongelooflijk schoon en je hebt totaal niet het idee dat ze van je willen profiteren. Om fooi wordt bijvoorbeeld nooit gevraagd (ook op St. Maarten niet) en de service is overal uit de kunst. We lunchen in het uitermate aangename hotel Queens Garden Resort waar sandwiches voor ons klaar staan. We bekijken de suites en krijgen een presentatie wat men hier allemaal doet voor de natuur (ook de onderwaterwereld) en het milieu. Heel indrukwekkend. Het hotel is zo aantrekkelijk dat enkelen van onze groep spontaan beslissen om hier een nachtje te blijven en morgen naar St. Maarten terug te vliegen. Ook de 4 "zieksten" van de overtocht gaan vanmiddag per vliegtuigje terug naar St. Maarten. Het is jammer dat ons verblijf hier maar zo kort geweest is eigenlijk. In een later stadium zal ik uitgebreid terugkomen op Saba middels een reisverhaal op reisimpressies.nl, ik ben er helemaal vol van en ik zou dolgraag nog eens terugkomen! Om ongeveer half vier vertrekt onze boot en om kwart voor vijf varen we de haven van Philipsburg binnen. Per bus gaan we terug naar het hotel om ons op te frissen, bijna iedereen is kletsnat. Het was een avontuurlijke dag! Diashow Saba en filmpje Boardwalk Philipsburg:     Vanavond dineren we in een zusterhotel van ons overnachtingshotel: Sonesta Great Bay Beach Resort & Casino aan de andere kant van de landingsbaan, het uitzicht van daaruit op de haven en de verlichte cruiseschepen schijnt prachtig te zijn. Great Bay is het stadsstrand van Philipsburg. Het ligt op het Zuiden en is ruim anderhalve kilometer lang met fijn, wit zand. Vanuit Front Street is het maar een paar trappen omlaag en je bent al op het strand. De zonneaanbidders kunnen behalve van het strand en de zee ook genieten van het in- en uitvaren van de mooiste en grootste cruiseschepen. Het diner was eenvoudig maar gezellig met live muziek, een leuk zangeresje en danseressen. Bij het kleine buffet had je de keuze uit geroosterde garnalen of kip, rundvlees en een salade van sla, komkommer en tomaat. Om ongeveer 10 uur gaan we weer terug naar ons hotel waar ik nog een afzakkertje neem aan de bar. De vierde dag: woensdag 25 juni 2008 Vandaag is de dag van de grote zeilrace. De dames van onze groep tegen de heren. Het is de St. Maarten 12 m. challenge en we zeilen met Amerikaanse boten, een watertaxi brengt ons er naartoe. Er volgt een introduktie van het bedrijf en instructie over wat er gedaan moet worden, iedereen krijgt zijn taak waarbij je kunt kiezen uit medium of zwaar. Ik word bartender wat betekent dat ik een koeltas met drankjes krijg en moet uitdelen als iemand om een drankje vraagt. Een zeer veranwoordelijke opdracht! De boot waartegen we varen heet de Stars and Stripes, ik ben vergeten te kijken hoe onze boot heet, zal dat later nog eens vragen. In de bus terug zie ik dat ik op een foto in de plaatselijke krant sta, morgen krijg ik een kopie van het artikel dat in de krant gepubliceerd staat over ons bezoek aan St. Maarten. Ik krijg het eerste sms-sje van de stand bij Duitsland-Turkije, de Turken hebben gescoord. Maar even terug, de dames winnen de zeilrace, hierna dobberen we nog wat rond en een aantal van ons neemt een duik in de Caribische Zee. Om ongeveer kwart over drie zijn we weer terug in ons hotel waarbij ik op de hoogte word gehouden van de stand van het voetballen (vooral de laatste 10 minuten) en als de wedstrijd is afgelopen ga ik nog wat foto's in de omgeving en op het strand maken. Om kwart over zeven komen de ITAC-leden in het hotel bij elkaar. We gaan samen dineren en wat brainstormen over de toekomst van ons vak. Om ongeveer acht uur staat er een minibusje klaar die ons naar een restaurant in Marigot brengt. Ik vind het eten lekker en het is gezellig. Zo rond half elf zijn we weer terug bij het hotel. De vijfde dag: donderdag 26 juni 2008 Om kwart voor zeven belt Daphne me wakker, haar proefwerkweek verloopt tot nu toe naar tevredenheid. Direct daarna belt Guus, het is een gesprek met hindernissen want de verbinding valt steeds weg. Vandaag moet weer een van de (vele) hoogtepunten van deze reis worden: een bezoek aan Anguilla. We ontbijten eerst in Restaurant Ocean Terrace en daarna gaan we per bus naar de haven voor de overtocht per boot. Het is weer dezelfde boot waarmee we ook naar Saba gevaren zijn. Het gaat wel wat rustiger en gelukkig wordt niemand ziek. Na ruim een half uur komen we in Anguilla aan. Het eiland behoort tot de British West Indies, dus we moeten door de douane. Per bus maken we een rondrit over het eiland en ik moet zeggen dat ik er niet van onder de indruk ben. Bijna alles is gesloten (restaurants, winkels e.d.) en het schijnt dat alleen in het weekend er echt sfeer hangt. Het eiland geeft een wat ondekomen indruk met huizen die niet afgebouwd zijn, rommel langs de weg e.d. Maar alles wordt weer goedgemaakt door de 2 hotels die we bezoeken, beide met een sprookjesachtige ligging aan een wit bountystrand. Het eerste hotel dat we bekijken is het KU-hotel. We bekijken enkele kamers en krijgen informatie over hoe alles hier toegaat, overigens worden kinderen onder 6 jaar hier niet toegelaten. Het is een 3-sterren PLUS hotel maar het mag van mij best een sterretje meer zijn. Ons volgende bezoek is aan het superprachtige CuisinArt & Spahotel waar we ook de lunch gebruiken. Het hotel behoort tot de Small Leading Hotels of the World. Alles is hier in eigen tuinen en kassen verbouwd, en dat kun je wel proeven ook. Heerlijk! Voor de spabehandelingen worden kruiden gebruikt die ook hier worden gekweekt, niks wordt gekocht. We bekijken enkele kamers en daarna hebben we vrije tijd om te genieten van het prachtige prive-strand en een duik te nemen in de helderblauwe zee van RendezVous Bay. Het is net een droom! Terwijl ik lig te genieten op het strand, krijg ik per SMS drie foto's van de diplomauitreiking VWO op het Bisschoppelijk College Broekhin in Roermond waar Yannick zijn welverdiende papiertje in ontvangst mag nemen met een puntenlijst die klinkt als een klok. Ik ben apetrots en kan niet voorkomen dat er wat traantjes over mijn wangen rollen. Jammer dat ik er niet bij ben. Ik ga naar een palmenbosje om wat foto's te maken en trap in een stekelige plant. Geen idee wat het is, het doet wel pijn en nu (een uurtje of vier later) heb ik rode en opgezwollen voeten. Maar even afwachten of het snel over gaat. Bij het vertrek in Anguilla werden we streng gecontroleerd door de douane, we moesten door poortjes en de tassen en zo werden gescand. De terugtocht verliep ook weer rustig en om ongeveer zes uur waren we weer in het hotel terug. Vanavond gaan we dineren in twee lokale restaurants bij het Atlantis Casino Courtyard, hiervoor is de groep dus gesplitst. De restaurants (Rare en Temptations) liggen tegenover elkaar en serveren vanavond voor onze groep hetzelfde menu dat bestaat uit kreeft als voorgerecht, zalmfilet met groene asperges op een bedje van aardappelpuree als hoofdgerecht en gebakken banaan als nagerecht. Het is overheerlijk! De avond is gezellig en na afloop rijdt de bus in een kwartiertje terug naar het hotel waar we om kwart voor elf aankomen. De zesde dag: vrijdag 27 juni 2008 Vandaag hebben we de hele dag vrij. Ik heb om half tien een afspraak met Saskia Wink, de voorzitster van de ITAC. We gaan een dagje samen op pad en we "doen" vandaag Philipsburg omdat we dat nog niet echt ontdekt hebben. Maar daar is vandaag verandering gekomen, het is een heel leuk en vriendelijk stadje. Gezellige terrasjes, aangename restaurantjes en heel veel tax-free shops. We hebben ons prima geamuseerd. Na terugkeer in het hotel ga ik eerst naar mijn kamer waar ik nog een kopje koffie drink op het balkon. Van hieruit zie ik de vliegtuigen landen, het is en blijft een fascinerende aanblik, zie onderstaande foto. Ik besluit links en rechts nog wat foto's te maken en ook nog een drankje te nemen op het terras van Bistro Paris vlak naast het hotel. Hier ontmoet ik Piet en Matrjan waarmee ik vanavond ga dineren. Het wordt weer een heel leuke avond met lekker eten. Zo tegen half twaalf lig ik al in bed. De zevende dag: zaterdag 28 juni 2008 Vandaag wordt weer een volgende kennismaking: St. Barth oftwel La Collectivite de Saint Barthelemy. Na aankomst per boot maken we een eilandtocht per eenvoudig minibusje over dit vulkanische eiland dat deel uitmaakt van de French West Indies. Columbus ontdekte het eiland in 1493 en hij noemde het naar zijn broer Bartelomeo. In 1784 verkocht Frankrijk het eiland aan Zweden maar kocht het in 1878 weer terug en plaatste het onder het bestuur van Guadeloupe. Zweedse invloeden zijn nu nog te zien, vooral in de hoofdstad Gustavia waar we na de lunch een bezoek aan zullen brengen. Er zijn een twintigtal mooie en intieme stranden die er uitnodigend bij liggen. Enkele van deze stranden zijn alleen per boot bereikbaar. Het eiland straalt voornamelijk luxe uit, elegant en trendy. Een speeltuin voor de rijken. De lokale bevolking bestaat uit ongeveer 7500 personen. Hoewel Frans de officiele taal is, merken wij dat toch bijna iedereen vloeiend Engels spreekt. Overigens is het officiele betaalmiddel gewoon de euro. De economie stoelt helemaal op het luxe toerisme en de duty free. De hoofdstad is Gustavia, zo genoemd naar de Zweedse koning Gustav III. Het stadje heeft ongeveer 3000 inwoners, de markantste sights zijn de drie forts die in de 17de eeuw ter verdediging werden gebouwd. Over het hele eiland verspreid liggen ongeveer 25 hotels, van "gewoon" tot superluxe. De lunch gebruiken we in Hotel Guanahani & Spa, ook een van de Leading Small Hotels of the World. Het is een uitgebreid en lekker buffet met koude en warme gerechten en lekkere toetjes, we moeten wel even wachten omdat het nog niet klaar is. De tijd gebruiken we om wat rond te hangen en foto's te maken. De prijzen hier zijn wel erg exclusief, 10 euro voor een koffie, 25 euro voor een clubsandwich. Na de lunch hebben we nog even de tijd voordat de busjes vertrekken naar de hoofdstad waar we bij de haven uitstappen. Hier is een mondain winkelcentrum met exclusieve winkels zoals Dior en Chanel. Gelukkig is op dit moment alles gesloten.........We gaan aan boord voor de terugvaart naar St. Maarten waar we in het hotel nog wat tijd krijgen om ons op te frissen en om te kleden voor de afscheidsavond op het strand van Friar's Bay. Het wordt een leuke en geslaagde avond, een echte beachparty met lekker eten en een live orkestje. Petra Kok bedankt iedereen die ertoe heeft bijgedragen deze week onvergetelijk te maken. Tegen middernacht lig ik in bed. Ik ben alweer vroeg wakker en kijk tot ongeveer 7 uur naar het nieuws uit Amerika. Daarna ontbijten en vrij tot vanmiddag 3 uur als we moeten uitchecken. Om half vijf vertrekken we dan naar de luchthaven. De vlucht (OR 364) heeft iets vertraging (dit weten we al de hele week, schema is veranderd zodat we de voetbalfinale nog kunnen zien), we vertrekken om half acht i.p.v. half zeven. Y Viva Espana! We maken een tussenlanding in Curacao, hier loopt de vertraging nog iets op. De vertrektijd wordt nu half twaalf, dat is twee uur later dan het oorspronkelijke schema waardoor de verwachte aankomsttijd in Amsterdam twee uur wordt. Hier neem ik de trein en zonder overstappen kom ik tegen zes uur op het station in Roermond aan waar ik word afgehaald door Yannick en Guus. Het was een prachtige reis en ik heb weer veel geleerd en mijn kennis van de Caribbean is behoorlijk bijgeschaafd. Ik heb vooral mijn gezin gemist, de reis was precies lang genoeg om net niet teveel heimwee te krijgen. Ik wil iedereen bedanken die belangstelling heeft getoond voor Guus (en dat waren er heel veel, tot zelfs het laatste moment op Schiphol), we hopen dat hij er het volgend jaar weer bij is. Ook diegenen bedankt die met me zijn opgetrokken deze dagen, ik zal jullie nooit vergeten! Lokale tijd en temperatuur St. Maarten Tijdverschil met Nederland: - 6 uur De weersverwachting van de komende dagen, staat op Wunderground. Wilt u zien welke vluchten er vandaag op St. Maarten Juliana Airport aankomen? Klik dan op: Arrivals Juliana Airport.

	Studiereis 10-17 september 2009 Aruba - Bonaire - Curacao